تعیین قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی و میزان انرژی قابل متابولیسم جیره های حاوی سطوح مختلف تفاله گوجه فرنگی در جوجه های گوشتی

رضایی پور وحید*,بلداجی فتح اله,دستار بهروز,یعقوب فر اكبر,قیصری عباس علی

* گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

این آزمایش به منظور ارزیابی ارزش غذایی تفاله گوجه فرنگی در جیره جوجه های گوشتی و در قالب یک طرح کاملا تصادفی صورت گرفت، که در آن 5 تیمار و به ازای هر تیمار 6 قفس و در هر قفس نیز 6 قطعه جوجه قرار داشت. تیمارهای مورد نظر شامل یک جیره پایه ذرت- سویا به عنوان جیره پایه (شاهد) و جیره پایه + 5 درصد، جیره پایه + 10 درصد، جیره پایه + 15 درصد و جیره پایه + 20 درصد تفاله گوجه فرنگی خشک شده بودند. برای تعیین قابلیت هضم ماده خشک، پروتئین خام، چربی خام و نیز اندازه گیری میزان انرژی قابل سوخت و ساز از روش جمع آوری نمونه های فضولات و ایلئوم به همراه مارکر اکسید کرم استفاده شد. با افزایش نسبت جایگزینی، میزان خوراک مصرفی روزانه افزایش معنی داری را در هر دو دوره آغازین و رشد نشان داد (p<0.01). مقدار ضریب تبدیل غذایی و افزایش وزن روزانه هم با افزایش سطوح تفاله گوجه فرنگی اختلاف معنی داری را در بین تیمارها نشان دادند (p<0.01). نتایج این تحقیق نشان داد که افزایش سطوح تفاله گوجه فرنگی در جیره ها سبب کاهش معنی داری در قابلیت هضم مواد مغذی و انرژی قابل سوخت و ساز می گردد (p<0.01). اثر سن (دوره آغازین و رشد) و محل نمونه گیری (ایلئوم و فضولات) بر ضرایب قابلیت هضم ماده خشک معنی دار نبود (p<0.01)، ولی قابلیت هضم پروتئین خام، چربی خام و میزان انرژی قابل سوخت و ساز اختلاف معنی داری را در زمان و محل های مختلف نمونه گیری نشان دادند (p<0.01). میزان انرژی قابل سوخت و ساز تفاله گوجه فرنگی در این آزمایش به روش برون یابی رگرسیون محاسبه شد که این مقادیر برای انرژی قابل متابولیسم ظاهری و انرژی قابل متابولیسم ظاهری تصحیح شده برای ازت به ترتیب 1757 و 1741 کیلوکالری در کیلوگرم تعیین شدند. قابلیت هضم پروتئین خام، چربی خام و ماده خشک تفاله گوجه فرنگی نیز با روش اختلاف تعیین شدند که میانگین این مقادیر به ترتیب شامل 10/58، 30/66 و 15/67 درصد می باشند.

كلید واژه: تفاله گوجه فرنگی، قابلیت هضم، انرژی قابل سوخت و ساز، جوجه گوشتی

 


تعیین انرژی قابل سوخت و ساز پودر گوشت و استخوان در خروسهای بالغ لگهورن

جان محمدی حسین*,نصیری مقدم حسن,پوررضا جواد,دانش مسگران محسن,گلیان ابوالقاسم

* گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز

انرژی قابل سوخت و ساز شش نمونه پودر گوشت و استخوان با 35 خروس بالغ لگهورن با میانگین وزن 63.02±1868 در قالب طرح کاملا تصادفی در 7 گروه تعیین شد. یک گروه از آنها جهت تعیین دفع انرژی با منشا داخلی مورد استفاده قرار گرفت. تعادل نیتروژن در بین نمونه های پودر گوشت و استخوان منفی بوده و تفاوت معنی داری بین آنها مشاهده نشد ولی تفاوت میزان دفع انرژی تصحیح شده برای تعادل نیتروژن، معنی دار بود (p<0.05). انواع انرژی قابل سوخت و ساز شامل AME، AMEn، TME و TMEn در بین نمونه های پودر گوشت و استخوان تفاوت معنی داری (p<0.05) نشان داد. میانگین و دامنه تغییرات آنها به ترتیب برابر 2686 (2200 تا 2987)، 2755 (2237 تا 3010)، 3183 (2692 تا 3484) و 2993 (2473 تا 3253) کیلوکالری در کیلوگرم بود. بازده انرژی خام (TMEn/ GE) از 0.623 تا 0.647 متغیر بوده و از این لحاظ در بین نمونه های پودر گوشت و استخوان تفاوت معنی داری مشاهده شد (p<0.05). میانگین قابلیت سوخت و ساز ظاهری و حقیقی ماده خشک پودر گوشت و استخوان برابر 34.94 و 51.63 درصد بود و تفاوت معنی داری بین آنها وجود داشت (p<0.05). AMEn و TMEn، همبستگی منفی معنی داری با خاکستر خام به ترتیب برابر 0.90 (p=0.0138) و -0.87 (p=0.0224)، نشان دادند. همچنین همبستگی AMEn و TMEn با انرژی خام برابر 0.96 (p=0.0024) و 0.94 (p=0.0039) بود. تجزیه رگرسیون ساده TMEn روی ماده خشک قابل سوخت و ساز حقیقی نشان داد که می توان آن را با ضریب تبیین برابر 0.77 برآورد کرد. تجزیه رگرسیون چندگانه به روش مرحله ای نشان داد که انرژی خام تنها متغیر پیشگویی کننده TMEn با ضریب تبیین معادل (p=0.0023) 0.92 می باشد.

كلید واژه: انرژی قابل سوخت و ساز، پودر گوشت و استخوان، خروس های بالغ لگهورن





آخرین پست ها


آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :