بررسی تاثیر سطوح مختلف دانه کامل گندم بر عملکرد تولیدی و فراسنجه های خونی جوجه های گوشتی

فرهادی زهرا,شمس شرق محمود*,دستار بهروز

* گروه علوم دامی، دانشگاه علوم كشاورزی و منابع طبیعی گرگان

آزمایشی به منظور تاثیر سطوح مختلف دانه كامل گندم بر عملكرد تولیدی و متابولیت های خونی جوجه های گوشتی سویه راس 308 به مدت 42 روز انجام گرفت. عملكرد آنها به صورت طرح كاملا تصادفی تجزیه واریانس شد. همچنین داده های مربوط به اجزای لاشه و شاخص های خونی به صورت آزمایش فاكتوریل 2´4 در قالب یك طرح كاملا تصادفی مقایسه شد. پرندگان در هفته اول پرورش با جیره ذرت- سویا و از 7 روزگی تا پایان آزمایش با یكی از چهار جیره آزمایشی تغذیه شدند. جیره ها عبارت بودند از: جیره 1 یا شاهد (21-7 روزگی و 42-21 روزگی به ترتیب 25 و 50 درصد از تركیب جیره را گندم آرد شده تشكیل داده بود)، جیره 2 (28-21، 35- 28 و 42-35 روزگی به ترتیب 5، 10 و 15 درصد از گندم جیره به صورت دانه كامل گندم بود)، جیره 3 (14-7، 21-14، 28-21، 35-28، 42-35 روزگی به ترتیب 5، 10، 15، 20، 25 درصد از گندم جیره به صورت دانه كامل گندم بود) و جیره 4 (14-7، 21-14، 28-21، 35-28 و 42-35 روزگی به ترتیب 10، 15، 20، 25 و 30 درصد از گندم جیره به صورت دانه كامل بود). به هر جیره آزمایشی 5 تكرار متشكل از 18 قطعه جوجه گوشتی اختصاص یافت. نتایج در پایان دوره نشان داد كه افزودن سطوح مختلف دانه كامل گندم به جیره اختلاف معنی داری را بر عملکرد جوجه ها (افزایش وزن، مصرف خوراك و ضریب تبدیل غذایی) نداشت. خوراك مصرفی جوجه ها در گروه شاهد نسبت به جیره 3 در دوره 21-14 روزگی بیشتر بود (P<0.05)، همچنین گروه شاهد افزایش وزن بالاتری در مقایسه با جیره 2 در دوره 14-7 روزگی نشان داد (P<0.05). پارامترهای لاشه (وزن لاشه قابل طبخ، وزن ران، سینه و چربی محوطه بطنی) تحت تاثیر جیره های آزمایشی قرار نگرفت. مقدار دانه كامل گندم تاثیر معنی داری بر غلظت گلوكز و كلسترول خون داشت (P<0.05)، به طوری که مقدار گلوکز خون در گروهی که با جیره 4 تغذیه شده بودند کاهش معنی داری نسبت به جیره 1 نشان داد و مقدار کلسترول خون در گروهی که از جیره 3 تغذیه کرده بودند، کاهش معنی داری را نسبت به گروهی که با جیره 4 تغذیه شده بودند نشان دادند (P<0.05).

كلید واژه: جوجه های گوشتی، دانه كامل گندم، پلی ساكاریدهای غیرنشاسته ای، عملكرد

دریافت مقاله


اثرات استفاده از سطوح مختلف اوره بر عملكرد و برخی صفات تخم مرغ و پارامترهای خونی در مرغان تخم گذار

نوبخت علی*,تقی زاده اكبر,پیرانی نصراله

* گروه علوم دامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مراغه

این آزمایش جهت مطالعه اثر استفاده از اوره در جیره های غذایی مرغ های تخم گذار بر عملكرد و برخی از صفات تخم مرغ و پارامترهای خونی انجام گرفت. آزمایش در قالب طرح كاملا تصادفی با تعداد 256 قطعه مرغ تخم گذار سویه های - لاین W-36 از سن 37 تا 47 هفتگی در 4 تیمار و 4 تكرار (با 16 قطعه مرغ در هر تكرار) انجام گردید. جیره های آزمایشی شامل: جیره (1) بدون استفاده از اوره (شاهد)،‌ جیره (2) حاوی 0.25 درصد اوره،‌ جیره (3) حاوی 0.5 درصد اوره و جیره (4) حاوی 0.75 درصد اوره بودند. نتایج حاصله نشان داد كه استفاده از اوره موجب بروز اختلاف معنی دار در بیشتر صفات عملكردی می گردد (P<0.05). بالاترین درصد تولید تخم مرغ در حیره آزمایشی (1) و حیره آزمایشی (3) به ترتیب 69.58 و 68.91 و كمترین آن (60.87) در حیره آزمایشی ‍(4) مشاهده گردید. بیشترین وزن تخم مرغ در حیره های آزمایشی حاوی (3) و (4) به ترتیب 57.81 و 58.18 گرم و كمترین آن 54.89) گرم) مربوط به حیره آزمایشی (1) بود. بیشترین مقدار تولید توده ای 39.80) گرم) در حیره آزمایشی (3) و كمترین آن 35.45) گرم) در حیره آزمایشی (4) مشاهده شد. بیشترین مقدار خوراك مصرفی 105.04) گرم) مربوط به حیره آزمایشی (4) و كمترین آن 102.05) گرم) مربوط به حیره آزمایشی (2) بود. بهترین ضریب تبدیل غذایی (2.64) متعلق به حیره آزمایشی (3) بود. بیشترین مقدار وزن پوسته در جیره های آزمایشی (2) و (3) به ترتیب 6.08 و 6 گرم و كمترین آن 5.31) گرم) در حیره آزمایشی (1) مشاهده گردید. بیشترین مقدار عددها و (89.48) در حیره آزمایشی (1) و كمترین آن (81.86) در حیره آزمایشی (2) مشاهده شد. در رابطه با پارامترهای خونی سطح آنزیم آلانین آمینوترانسفراز به صورت معنی داری در حیره های آزمایشی مختلف متفاوت بود (P<0.05)، به طوری كه با افزایش سطح اوره جیره ها، میزان این آنزیم كاهش پیدا كرد. نتیجه گیری می شود كه استفاده از 0.5 درصد اوره در جیره های غذایی مرغ های تخم گذار نه تنها اثرات سویی بر عملكرد آنها ندارد، بلكه ضمن كاهش میزان استفاده از كنجاله سویا، از طریق بهبود صفات تولیدی و نیز صفات تخم مرغ و كاهش هزینه های غذایی، بازده اقتصادی گله را بهبود می بخشد.

كلید واژه: اوره، عملكرد، كیفیت تخم مرغ، مرغ تخم گذار

 

متن کامل مقاله

 


ارزیابی ارتباط بین غلظت كورتیزول، گلوكز ، BHB و اوره خون د ر بزهای آبستن و شیروار

علیقلی رامین، علوم بالینی، د انشكد ه د امپزشكی، د انشگاه ارومیه
سیامك عصری رضائی و نرگس اخلاق پسند، د انش آموخته د كترای د امپزشكی
چكید ه:
مقاد یر سرمی كورتیزول، گلوكز، بتاهید روكسی بوتیرات (BHB) و اوره د ر بزهای آبستن و شیروار تعیین شد ه و ارتباط بین آنها د ر سال 1385 د ر ارومیه مطالعه گرد ید . همچنین احتمال مسمومیت آبستنی تحت بالینی د ر بزهای آبستن نیز بررسی شد . مقد ار 5 میلی لیتر خون از ورید ود اج 95 راس بز آبستن و 54 راس بز شیروار جمع آوری شد . بزها د ر مراتع میان بند پرورش یافته، از علوفه گراس و یونجه تغذیه می شد ند . غلظت سرمی گلوكز، اوره و BHB به روش اسپكتروفتومتری و كورتیزول به روش ELISA ارزیابی شد ند . میانگین كورتیزول، گلوكز، BHB و اوره برای بزهای آبستن به ترتیب (ng/ml)و31 / 7 ، (mg/dl)و9 / 44 ، (mmol/l)و23 / 0 و و (mmol/l)و21 / 3 میلی مول د ر لیتر و برای بزهای شیروار به ترتیب (ng/ml) 94 / 6 ،(mg/dl)،و(mg/ml)و9/ 48 و ، (mmol/l)و27 / 0 و (mmol/l)و09 / 4 بود ه است. مقایسه میانگین پارامترها د ر بزهای آبستن و شیروار (ANOVA) وجود اختلاف معنید ار (01 / 0P<) را فقط د ر میزان اوره نشان می د هد . نتایج آنالیز همبستگی بین پارامترهای خون د ر بزهای آبستن و شیروار وجود رابطه مثبت و معنی د ار بین كورتیزول و BHB را نشان می د هد (01 / 0>p و76 / 0و=r). د ر بزهای شیروار بین كورتیزول و اوره (01 / 0 >Pو و51 / 0=r) و د رمجموع نمونه ها بین كورتیزول و BHBو(01 / 0>p و 76 / 0و=r) رابطه مثبت و معنی د اری مشاهد ه گرد ید . لذا می توان گفت كه غلظت پارامترهای تحت بررسی د ر بزهای آبستن و شیروار د ر حد ود گزارش شد ه برای بزها بود ه و فقط اوره د ر بزهای آبستن بطور معنی د اری كمتر از شیروار بود ه است. وجود رابطه بین غلظت كورتیزول با BHB و اوره اهمیت این پارامترها را د ر تشخیص احتمالی مسمومیت آبستنی تعیین می نماید . مسمومیت آبستنی تحت بالینی د ر بزهای آبستن مشاهد ه نگرد ید .

 

برای مشاهده و  دریافت متن کامل مقاله بر روی لینک زیر کلیک نمائید.

http://www.pajouheshmag.ir/ppdf/1048/p01048007918111-41S7ZT.pdf


تعیین مرحله ی رسیدگی جنسی ماهیان خاویاری ماده برای تکثیر مصنوعی: شاخص قطبی شدن تخمک یا PI

شاخص قطبی شدن تخمک یا PI نشانه ی خیلی خوب برای تعیین آمادگی ماهی ماده برای تخم ریزی می باشد، اما خود این شاخص نمی تواند مستقیما تعیین کننده ی کیفیت تخمک ها باشد. آزمون های زیست شناختی یا ارزیابی رسیدگی تخمک ها در زمانیکه در مرحله ی رسیدگی نهایی قرار دارند، قابل اجراست و احتمالاً [در این هنگام] به تزریق هورمون پاسخ می دهند. تخمک های نارس ممکن است وادار به تخمک گذاری (اوولاسیون) شوند اما تا زمانیکه به رسیدگی نهایی نرسند، قادر به لقاح موفقیت آمیز نخواهند بود. توانایی تخمک ها برای انجام رسیدگی نهایی، تحت تاثیر منفی پاسخ های فیزیولوژیکی یا متابولیکی جاندار به شرایط محیطی یا پرورشی نامساعد از قبیل تغییرات ناگهانی دما و دستکاری ناهنجار یا متناوب [مولدین] می باشد. تخمک ها ممکن است فوق رسیده و دچار فساد و دژنره شدن یا باز جذب مواد مغذی زرده (آتریزه)، شوند. تخمک های فوق رسیده اغلب با لقاح پایین یا درصد بالا بدشکلی (deformities) جنین و لارو و زنده مانی پایین همبستگی دارد.
مبانی
در طول دوره ی ذخیره ی زرده، تخمک های ماهیان خاویاری در مرحله ی توقف تقسیم سلولی و هسته (یعنی تقسیم میوز یا کاهشی متوقف شده است) قرار و حالت نارس دارند؛ گرچه ممکن است ماهیان ماده دارای تخمک های سیاه باشند. نزدیک به زمان تخمک گذاری (اوولاسیون)، زمانیکه ماهیان ماده آماده ی تخم ریزی می باشند، تخمک ها به یک اندازه ی خاص مختص به گونه ی خود می رسند و آماده از سرگیری تقسیم میوز و ورود به مرحله ی نهایی رسیدگی می باشند. در طول مراحل رسیدگی نهایی تخمک، هسته یا ژرمینال وزیکول (GV) شروع به مهاجرت به سمت کناره تخمک،که در آنجا ژرمینال وزیکول (هسته) شکسته (GVBD) می شود، می کند. رسیدگی نهایی تخمک با رسیدگی سیتوپلاسمیک همراه است که آشکارا در ذرات زرده تفکیک و قطبی شده با اندازه ی های مختلف در سیتوپلاسم قابل مشاهده است. با وقوع شکست غشاء هسته، تخمک ها از فولیکول رها یا اووله می شوند. تخمک های رها شده را اووم (Ovum) می گویند و مواد وراثتی ماهی ماده، واقع شده در هسته ی شکسته شده ی تخمک، با ورود اسپرم بارور به داخل سیتوپلاسم تخمک، می تواند با مواد وراثتی ماهی نر ترکیب شود.
فرایند رسیدگی نهایی تخمک تحت کنترل مواد القاء کننده ی رسیدگی یا MIS می باشد. در بسیاری از حیوانات از جمله ماهیان خاویاری، پروژسترون و مواد مشتق شده از آن بیشترین پتانسیل برای القاء رسیدگی نهایی تخمک را دارا می باشند. فرایند رسیدگی نهایی تخمک و شکست غشاء هسته بطور مصنوعی از طریق انکوباسیون تخمک ها در محلول پروژسترون در خارج از بدن ماهی قابل اجراست.
تولیدمثل موفق و زیست پذیری و قابلیت ادامه حیات تخمک ابتداً به اندازه، PI، و مرحله ی رسیدگی تخمک بستگی دارد. نمونه تخمک ها در اندازه ی مناسب (یعنی، قطر مشخص تخمک با توجه به نوع گونه)، PI پایین (کمتر از 10/0)، قطبی شدن قابل تمایز زرده، و شکست 100 درصدی غشاء هسته شاخص های قابل اطمینان برای تعیین میزان آمادگی ماهیان خاویاری ماده برای تخم ریزی و تولید تخمک های قابل زیست می باشند.
موادها
• برای دستکاری و حمل و نقل: تور لوله ایی، برانکارد و نیمکت، منبع آب شیرین.
• برای بیوپسی غدد جنسی: دستکش جراحی، کاتتر یا لوله قابل انعطاف حداقل با قطر داخلی 4 میلی متر یا تراکر (Trocar) تغییر یافته، اسکالپل دسته شماره 3، چاقوی جراحی با تیغ شماره 10 یا 15، فورسپس بافتی آدسون- براون با 7×7 دندانه، سوزن نگهدارنده ی اُلسن- هگر، بخیه های قابل جذب، محلول 1 درصد ید، پاک کننده ی استریل، الکل یا ید برای پاک کردن و استریل وسایل در فاصله ی بین نمونه گیری، و ظروف کوچک نوک دار برای تیغه ها و سوزن بخیه ی مستعمل.
• برای نمونه گیری تخمک: ویال های 25 میلی لیتری یا لوله سانتریفوژ یا فلاسک کشت بافت، محیط کشت (مانند محلول رینگر یا لی بوویتز ، در بطری پلاستیکی یک لیتری)، دو سرد کننده ی حاوی ژل یا یخ مرطوب، برای نگهداری محیط کشت و برای انتقال ظروف حاوی تخمک در دمای 14-18 درجه سانتی گراد، ترازو و لوازم توزین مواد شیمیایی (NaCl، 5/6 گرم، NaHCO3، 2 گرم، CaCl2، 300 گرم، و KCl، 250 میلی گرم) برای ساخت محلول رینگر که به یک لیتر آب مقطر یا آب یون برداری شده (دیونیزه) اضافه می شود.
• برای آزمایش پروژسترون: پیپت های پلاستیکی قابل انتقال یکبار مصرف (برای جا به جایی و انتقال تخمک ها)، بشر شیشه ایی 20 میلی لیتری، ظرف یا لوله کشت بافت (مانند، پلت های مولتی وِل، پتری دیش 15-100 میلی متری، بشر 20 میلی لیتری، یا فلاسک های 50 میلی لیتری)، محلول استوک پروژسترون با غلظت 1 میلی گرم پروژسترون/ 1 میلی لیتر ETOH: وزن 10 میلی گرم پروژسترون (سیگما P-8783) و حل کردن در 10 میلی لیتر الکل اتانول/ اتیل الکل (مطلق یا 95 درصد)؛ قابل ذخیره برای 6 ماه، یا استفاده از پروژسترون قابل حل در آب (سیگما P-7556، تقریباً 70 میلی گرم در گرم)، انکوباتور سرد کننده، و دماسنج با قابل قرائت از بیرون.
• برای تجزیه و تحلیل آزمایش: پیپیت های پلاستیکی قابل جا به جایی یکبار مصرف (برای جا به جایی و انتقال تخمک ها)، بشرهای 20 میلی لیتر، سنگ جوش (Boiling stone)، فویل آلمینیوم، صفحه ی فلزی داغ، دستکش بلند اون، ویال های پلاستیکی 25 میلی لیتری، ثابت کننده ی فرمالین 10 درصد (9 قسمت آب:1 قسمت فرمالدئید)، وسایلی برای جا به جایی و برش تخمک ها: فورسپس نازک ادسون- براون، تیغ ریش تراشی دو لبه، سطح برش (کف پتری دیش)، سینی یا ظرف یخ، ذره بین.
• مواد متفرقه: کاغذ یا دفترچه ثبت اطلاعات، مداد و خودکار، دستکش برای مصارف معمولی، پاک کننده ها، و دستمال کاغذی.
دستورالعمل
مولدین ماده در ماه مورد نظر و پیش بینی شده برای تخم ریزی (به مقاله آبزی پروری ماهیان خاویاری: تکنیک های ویژه: شاخص قطبی شدن تخمک یا PI مراجعه کنید) نمونه برداری می شوند. تخمک های نمونه برداری شده برای تعیین شاخص PI مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند و همچنین قابلیت شکست غشاء هسته (GVBD) در پروژسترون آزمایش می شود. رسیدگی تخمک در محیط آزمایشگاهی در محلول رینگر تغییر یافته در دمای 16 درجه سانتی گراد برای 16 ساعت انجام می گیرد. 15 تا 20 تخمک در 5 میکروگرم در میلی لیتر پروژسترون و محیط شاهد انکوباسیون می شوند. بعد از انکوباسیون، تخمک ها جوشانده شده، روی یخ مرطوب سرد شده، در فرمالین بافر 10 درصد فیکس شده، برش داده و برای تعیین GVBD مورد بررسی قرار می گیرند.
1- 15 میلی لیتر محلول رینگر به هر پتری دیش یا ارلن مایر تمیز اضافه کنید یا بسته به اندازه ی ظرف انکوباسیون مقدار آن تعدیل گردد (2،3 یا چند برابر) (نیاز است تخمک ها با محلول پوشانده شوند). دو ظرف برای هر ماهی مولد ماده (ظرف شاهد و ظرف برای تیمار پروژسترون) فراهم گردد. بر روی ظروف برچسب C (گروه شاهد) یا P (پروژسترون) زده شود، و اگر آزمایش بر روی چندین مولد ماده در یک زمان انجام می گیرد، شماره متمایز کننده ی مولدین را نیز شامل شود.
2- 15 تخمک را به بشر 20 میلی لیتری با استفاده از یک پیپت پلاستیکی یکبار مصرف (استفاده نشده) انتقال دهید. به دقت تمام محلولی که به واسطه ی انتقال تخمک ها به داخل بشر ریخته شده بودند را با جاری ساختن یا با پیپیت جدا سازید. سپس، در حدود 5 میلی لیتر محلول رینگر از پتری دیش یا فلاسک به تخمک ها اضافه کرده و به آرامی بشر را تکان دهید و بعد تخمک ها و محیط کشت به داخل ظروف آزمایش ریخته شوند (این مرحله به خاطر حفظ حجم درست محلول رینگر در هر پتری دیش یا فلاسک مهم می باشد).
3- 75 میکرولیتر (075/0 میلی لیتر) از محلول ذخیره پروژسترون (با غلظت 1 میلی گرم در میلی لیتر) با یک میکروپیپت یا سرنگ 1 سی سی به ظروف با برچسب پروژسترون اضافه کنید (یا با توجه به مقدار محلولی که تخمک ها داخل آن قرار دارند تعدیل شود). به ظروف شاهد (کنترل) باید به همان مقدار (75 میکرولیتر) از مواد محلولی که برای حل پروژسترون استفاده شد (اتانل 95 درصد) اضافه شود. برای جلوگیری از هر آلودگی، از سرنگ های مجزا برای تیمار آزمایشی پروژسترون و گروه شاهد استفاده شود، و اگر از میکروپیپت استفاده شده است، نوک آن تعویض گردد. به آرامی دیش ها یا فلاسک ها برای مخلوط شدن محلول ها تکان داده شوند. باید از آلوده شدن گروه های شاهد با پروژسترون به شدت مراقبت شود، چون حتی مقدار خیلی کم پروژسترون سبب وقوع GVBD در گروه شاهد می شود. ظروف شاهد را روی قفسه های انکوباتورهای با دمای کنترل شده که دقت آن C۫ 5/0± است، انتقال دهید، و ظروف حاوی پروژسترون را روی کف قرار دهید تا از هر نوع ریزش احتمالی از بالا به پایین قفسه که ممکن است بر نتایج شما اثر بگذارد جلوگیری شود.
4- زمان را ثبت نموده و انکوباسیون برای 16 ساعت در دمای 16 درجه سانتی گراد انجام گیرد. اگر آزمایش ها در 4 بعد از ظهر تنظیم شده باشد ساعت 8 صبح فردا به اتمام خواهد رسید. مطمئن شوید که قفسه انکوباتور در دمای 5/0±16 درجه سانتی گراد تنظیم شده باشد. این دما باید یک هفته قبل از زمان نمونه گیری تنظیم گردد.
5- زمانیکه انکوباسیون تمام شد، با استفاده از پیپت ها (یکی برای گروه کنترل و یکی برای ظروف حاوی پروژسترون) تخمک ها را به بشر 20 میلی لیتری که با شماره مولدین ماده و C (گروه شاهد) یا P (پروژسترون) برچسب دار شده اند، انتقال دهید. به هر بشر محلول ذخیره رینگر برای رسیدن به حجم کل 15 میلی لیتر اضافه کنید و به آرامی برای 3-5 دقیقه بجوشانید. یک حجم برابر در تمام بشرها، جوش خوردن تمام تخمک ها را به یک میزان تضمین می کند. سنگ جوش به هر بشر اضافه کنید و آنها را با یک ورقه فویل آلمینیومی بپوشانید، چون تخمک ها گاهی در حین عمل جوشیدن از بشر به بیرون پرتاب می شوند.
6- بلافاصله با قرار دادن بشرها روی یخ خرد شده برای 15-30 دقیقه تخمک ها را سرد کنید.
7- در این زمان تخمک ها با یک تیغ ریش تراشی برش داده شده و مورد ارزیابی قرار می گیرند. اگرچه، قرار دادن تخمک ها در فرمالین بافر 10 درصد حداقل برای 30 دقیقه یا به مدت یک شب بریدن تخمک ها را آسان تر می کند. مولدین خیلی رسیده معمولاً تخمک های نرمی دارند، حتی بعد از سرد شدن، اما این تخمک ها بعد از ذخیره سازی در فرمالین بافر سفت تر شده و برش آنها آسان تر می گردد.
8- برش هر تخمک در امتداد محور قطب حیوانی- رویشی انجام می گیرد؛ معمولاً از طریق شکل بیضی تخمک ها ی تازه جمع آوری شده تشخیص داده می شود. دو نیمه ی برش داده شده را به سمت بالا بگیرید، و وجود یا عدم وجود وزیکول ژرمینال (GVBD) را از طریق تمرکز تابانیدن نور بر روی سطح برش مشاهده نمایید. برای هر تخمک شکسته شدن غشاء هسته یا سالم بودن آنرا ثبت نمایید. تخمک های محلول های شاهد و پروژسترون می بایست مورد آزمایش قرار گیرند، روی شکل و اندازه وزیکول ژرمینال و اینکه آیا به نوک قطب حیوانی مهاجرت نموده توجه کنید. اگر مطمئن نیستید به درستی تخمک ها را برش داده اید، دو نیمه از تخمک ها را گرفته و دوباره آنها را برش دهید (به یک چهارم)؛ مطمئناً وزیکول ژرمینال در این حالت قابل مشاهده خواهد بود.
9- با محاسبه ی درصد تخمک هایی که شکست غشاء هسته در آنها اتفاق افتاده در گروه شاهد و تیمارهای محلول پروژسترون، نتایج را بررسی کنید. پاسخ 100 درصد در محلول پروژسترون و پاسخ برخی از تخمک ها در محلول شاهد نشان می دهد که مولدین ماده می بایست در ظرف یک هفته تخم ریزی نمایند. پاسخ 100 درصدی تیمارهای پروژسترون و عدم پاسخ گروه های شاهد نشان دهنده ی اینست که احتمالاً این ماهیان در حدود 2 هفته دیگر تخم ریزی خواهند داشت. پاسخ کمتر از 100 درصد تیمارهای پروژسترون نشان می دهد که شما باید در حدود 3-4 هفته ی دیگر دوباره نمونه برداری انجام دهید. این فاصله ی زمانی در شرایطی است که مولدین در دمای 13-15 درجه سانتی گراد نگهداری شوند. در دمای پایین تر، این زمان ممکن است کمی طولانی تر شود و در دمای بالاتر این زمان کاهش می یابد.
منبع:
Chapman, F. A., Van Eenennaam, J. P., Sturgeon Aquaculture - Specialized Techniques: Determining the Stage of Sexual Maturity in Female Sturgeon for Artificial Spawning: The Egg Polarization Index or PI, Fisheries and Aquatic Sciences Department, Florida Cooperative Extension Service, Institute of Food and Agricultural Sciences, University of Florida. Original publication date December 2007.


سیستم دستگاه گوارش و آناتومی اسب

 سیستم دستگاه گوارش و آناتومی اسب

دستگاه تنفس

دستگاه گوارش شامل قسمتهای ذیل است:

۱- بینی: دو سوراخ نیم هلال با دیواره قابل انبساط و قابلیت حلقوی شدن در هنگام فعالیت شدید و افزایش حجم ورود و خروج هوا.

۲- نای: متشکل از ۶۰-۵۰ حلقه غضروفی ناقص که از حنجره تا ناف شش امتداد دارد و حدود ۸۰-۷۵ سانتیمتر طول و ۶-۵ سانتیمتر قطر دارد.

 

 

۳- ششها: از دو بخش راست و چپ تشکیل شده اند که بخش راست بزرگتر است.

۴- قسمتهای وابسته به دستگاه تنفس مانند: دیافراگم، سینوسها، حفره سینه ای و پرده جنب.

 

دستگاه ادراری- تناسلی

دستگاه ادراری وظیفه دفع آب اضافی و مواد زاید را از بدن دارد و شامل بخشهای زیر است:

۱- کلیه ها: به تعداد دو عدد در دو طرف خط میانی بدن در سمت عقبی مهره های سینه ای و جلویی مهره های کمری در ناحیه سقف شکم قرار دارند، کلیه چپ لوبیایی شکل و کلیه راست قلبی شکل است. کلیه ها توسط پوششی از جنس بافت همبندی احاطه شده اند و داخل آنها لوله های کلیوی، کپسول گلومرولی، هرمها و پرزهای کلیوی و همچنین شبکه های مویرگی وجود دارد. مواد زاید، خون را ترک گفته و وارد لوله های کلیوی می شوند و سرانجام تعداد زیادی از این لوله ها به مجراهایی به نام مجراهای جمع کننده می ریزند.

کلیه یک بخش قشری و یک بخش مرکزی دارد.

۲- میزنای: مواد دفعی را از لگنچه کلیه جمع، به سمت عقب بدن رفته و به صورت مورب پس از طی مسافتی در دیواره مثانه در داخل آن باز می شود.

۳- مثانه: کیسه ای با دیواره ماهیچه ای است و شکل آن به پر و خالی بودنش بستگی دارد و در هنگام پر بودن در کف لگن قرار دارد.

۴- مجرای خروجی ادرار: این مجرا موجب تخلیه ادرار به خارج می شود.

در حیوانات نر درازتر است و از دو بخش لگنی و خارج لگنی تشکیل شده و برای هدایت ترشحات دستگاه تناسلی هم استفاده می شود.

دستگاه تناسلی وظیفه تولید و انتقال سلولهای جنسی را که لازمه ادامه نسل هستند بر عهده دارد و دستگاه تناسلی مادیان علاوه بر آن، محلی برای بارور شدن این سلولها و مسوول ایجاد محیط مناسب جهت رشد و تغذیه جنین می باشد.

دستگاه تناسلی نریان از اندام زیر تشکیل شده است:

۱- بیضه ها: در خارج حفره شکمی و داخل کیسه ای قرار دارند. هر بیضه توسط یک پوشش ضخیم احاطه شده که این پوشش انشعاباتی از جنس بافت همبندی به داخل فرستاده و بیضه را به قطعاتی تقسیم می کند که در داخل هر قطعه ۴-۳ لوله اسپرم ساز قرار دارد. در داخل این لوله ها سلولهای اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت اولیه، اسپرماتوسیت ثانویه، اسپرماتید و اسپرماتوزویید در مراحل مختلف تقسیم و رشد مشاهده می شوند. دنباله این لوله ها به شبکه بیضه منتهی می شود و نهایتا" وارد مجرایی به نام اپیدیدیم می شود.

۲- مجرای اپیدیدیم: مجرایی به شدت پیچ خورده است که در طول یک لبه بیضه قرار دارد و به آن متصل است. از سه ناحیه سر، بدنه و دم تشکیل شده که سر محکم به پوشش بیضه چسبیده و مجرای آوران را دریافت می کند. بدنه اتصال کمتری با بیضه دارد و دم نیز توسط رباط ویژه اسپرم به طور محکم به بیضه متصل است. اپیدیدیم محل ذخیره شدن و بالغ شدن اسپرم می باشد و در ناحیه انتهایی خود به مجرای باوران وصل می شود.

۳- مجرای باوران: در مجاورت مثانه قرار گرفته و به مجرای خروجی ادرار وصل می شود.

دستگاه تناسلی غدد ضمیمه ای شامل غدد کیسه ای، پروستات و کوپر دارد.

دستگاه تناسلی ماده شامل قسمتهای زیر است:

۱- تخمدانها: در شکم و ناحیه زیر کمری قرار دارند و لوبیایی شکل هستند. تخمدانها دارای فرورفتگی مختصری به نام گودی تخمک گذاری هستند. هر تخمدان دو سطح داخلی و خارجی و دو انتهای لوله ای و رحمی دارد.

۲- رحم و لوله های رحمی: لوله رحم مجرای ظریفی است که از انتهای لوله ای تخمدان شروع و به رحم متصل می شود. طول این لوله حدود ۳۰-۲۰ سانتیمتر است و لقاح در قسمت متسع آن یعنی آمپولا صورت می گیرد.

رحم، محلی است که تخمکهای بارور شده پس از عبور از لوله رحمی وارد آن شده و در دیواره آن جایگزین می گردد و از سه قسمت بدنه، شاخهای رحم و گردن رحم تشکیل شده است. بدنه آن لوله ماهیچه ای است که از سمت جلو با شاخهای رحم و از سمت عقب با گردن رحم مربوط می شود. شاخهای آن هم لوله عضلانی است که به طرف بالا پیچ خوردگی دارد. گردن رحم از پیچهای عضلانی زیادی تشکیل شده است که دهانه رحم را همیشه مسدود می نمایند و فقط در دو موقع، یکی هنگام زایمان و دیگری هنگام فحلی باز می گردد.

 

دستگاه گردش خون

این دستگاه از قلب و عروق تشکیل شده است. قلب توده ای از بافت عضلانی است که در حفره سینه قرار دارد. بافت عضلانی قلب حاوی عروق فراوانی است که وظیفه تغذیه قلب را بر عهده دارند. قلب چهار حفره دارد که عبارتند از: دهلیز راست و دهلیز چپ در بالا و بطن راست و بطن چپ در پایین. دهلیزها توسط دیواره بین دهلیزی و بطنها توسط دیواره بین بطنی، دهلیز راست از بطن راست توسط دریچه سه لتی و دهلیز چپ از بطن چپ توسط دریچه دو لتی جدا می گردند. دیواره بطن چپ به دلیل اینکه بطن چپ وظیفه پمپاژ خون را بر عهده دارد تقریبا" دو برابر دیواره بطن راست است.

سرخرگها خون را از قلب خارج و سیاهرگها خون را وارد قلب می کنند. سرخرگها حاوی خون تازه، روشن و اکسیژن دار و سیاهرگها حامل خون تیره، مصرف شده و گاز کربنیک دار هستند به غیر از سیاهرگ ششی که دارای خون روشن است.

علاوه بر دستگاه های فوق دستگاه عصبی شامل مغز و نخاع و انشعابات نخاع و همچنین دستگاه لنفاوی شامل طحال و غدد لنفاوی هم وجود دارند.

 

استخوانها و مفاصل بدن

استخوانهای دست شامل: کتف، بازو، ساعد (زند زبرین، زند زیرین)، مچ(۷ استخوان در دو ردیف)، قلم دست (با مقطع بیضی)، انگشت (بند اول، بند دوم، بند سوم و استخوانهای کنجدی) *** مفاصل دست: شانه (بین کتف و بازو)، آرنج (بین بازو و زند زبرین و زند زیرین)، مچ (بین زند زبرین و ردیف بالایی استخوانهای مچ).

 

 

 بین ردیف پایینی مچ و قلم، بین قلم و بند اول انگشت، بخلق (بین بند اول و دوم انگشت)، بین بند دوم و سوم انگشت.

 

 

استخوانهای پا شامل: لگن (گوه، ورک، شرمگاهی)، ران (که بزرگترین استخوان کنجدی بدن یعنی کشکک هم در قسمت جلویی بالای آن قرار دارد)، ساق (درشت نی ، نازک نی)، مچ (۶ استخوان در سه ردیف که استخوانهای قاب و پاشنه در ردیف بالا هستند)، قلم پا (با مقطع دایره ای)، انگشت (بند اول، بند دوم، بند سوم و استخوانهای کنجدی) *** مفاصل دست: پیوندگاه که دو نیمه لگن را به هم وصل می کند، ران (بین لگن و ران)، زانو (بین ران، کشکک، انتهای بالایی درشت نی و نازک نی)، مچ یا مفصل خرگوشی (بین درشت نی و ردیف اول مچ یعنی قاب و پاشنه)، بین ردیف اول و دوم مچ، بین ردیف دوم و سوم مچ، بین ردیف سوم مچ و قلم، بین قلم و بند اول انگشت، بخلق (بین بند اول و دوم انگشت)، بین بند دوم و سوم انگشت.

 

 

ستون مهره ها: از تعدادی استخوان نا منظم که به صورت زنجیره ای در خط میانی قرار داشته و مهره نامیده می شوند، تشکیل شده است. ستون مهره ها از سر تا پایان دم کشیده شده و بسته به ناحیه ای از بدن که در آن قرار دارند به نواحی مختلفی تقسیم می شوند که عبارتند از:

گردنی (۸ مهره)، پشتی (۱۸ مهره)، کمری (۶ مهره)، خاجی (۵ مهره)، دمی (۲۱-۱۵ مهره). مهره ها به جز دو مهره اول گردن و مهره های آخر دم با وجود دارا بودن اختلافات جزئی و ناحیه ای در طرح و شکل کلی شبیه هم هستند. ساختمان عمومی مهره ها از بدنه مهره، کمان مهره و زائده ها تشکیل شده است

 

 

دنده ها: استخوانهای درازی هستند که دیواره استخوانی قفسه سینه را می سازند. تعداد دنده ها برابر تعداد مهره های پشتی بوده و یکی بعد از دیگری قرار دارند. انتهای پشتی دنده ها که با مهره های پشتی مفصل می شوند، انتهای مهره ای و انتهای دیگر آنها که به سمت شکم امتداد می یابد، انتهای شکمی خوانده می شوند. انتهای شکمی به وسیله غضروفهای دنده ای به جناغ متصل می شوند، آنهایی که مستقیما" توسط غضروفهای دنده ای مفصل می شوند دنده های حقیقی یا جناغی خوانده می شوند که معمولا" ۸ جفت می باشند و بقیه دنده های غیر حقیقی یا غیر جناغی نامیده می شوند.

استخوانهای سر: پس سری، آهیانه، پیشانی، پروانه ای، پرویزنی.

 

 

استخوانهای صورت: بینی، فک بالا، فک پایین، اشکی، گونه ای، تیغه میانی بینی، ثنایا.


انقباض عضلات صوتی پرندگان آوازخوان 100 برابر سریعتر از پلک زدن انسان است

خبرگزاری مهر

دانشمندان آمریکایی دریافتند که پرندگان آوازخوان می توانند عضلات صوتی خود را 100 برابر سریعتر از پلک زدن انسان منقبض کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان دانشگاه یوتاه با بررسی "سار اروپایی" که ساکن منطقه اوراسیا و آمریکایی شمالی است و "سهره راه راه" که در استرالیا و اندونزی سکونت دارد کشف کردند که این پرندگان آوازخوان می توانند صدای خود را با سریعترین انقباض ماهیچه ای که تاکنون کشف شده است کنترل کنند.

این دانشمندان در این خصوص اظهار داشتند: "عضلات صوتی فوق سریع تاکنون تنها در اندامهای تولید صدا در مار زنگی، چند نوع ماهی و فاخته شناسایی شده بود. ما اکنون نشان دادیم که پرندگان آوازخوان نیز این نوع کارایی ماهیچه ای برخوردارند و این قدرت انقباض سریع در این پرندگان بسیار بیشتر از آن چیزی است که تاکنون تصور می شد."

پرندگان آوازخوان برای برقراری ارتباط با دیگران از نوعی آواز پیچیده استفاده می کنند. بسیاری از این گونه ها قادرند سطح و یا بسامد صدای خود را تغییر دهند و سریعتر از مهره داران عادی ماهیچه های خود را منقبض کنند.

براساس گزارش ساینس دیلی، این محققان دریافتند که سهره راه راه و سار اروپایی می توانند ماهیچه های صوتی خود را تنها در 3 تا 4 هزارم ثانیه منقبض و شل کنند که این میزان 100 برابر سریعتر از زمانی است که انسان برای پلک زدن نیاز دارد.

ماهیچه های صوتی پرندگان ساختارهای مشابه تارهای صوتی انسان را حرکت می دهند. این ماهیچه ها موقعیت و میزان سختی تارها را تغییر می دهند و با این عملکرد بر روی سطح و یا بسامد صدا تاثیر می گذارند. این ماهیچه های فوق سریع می توانند کارهای مکانیکی و یا قدرتی از 100 هرتز تا 250 تولید کنند.


  • کل صفحات:2  
  • 1
  • 2
  •   


آخرین پست ها


آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :