تبلیغات
بزرگترین بانک مقالات علوم دامی - مطالب اردیبهشت 1389

تحلیل و سنجش بهره وری فعالیت های ترویج زنبورداری حوزه آبی خزر

بیژنی مسعود*,میردامادی سیدمهدی,ملك محمدی ایرج,یزدانی سعید

* دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران

«بهره وری ترویج کشاورزی» به عنوان فرآیندی پایدار از مجموع کارایی، اثربخشی، خردگرایی و توجه به سطح کیفیت های استاندارد شده این نظام تلقی می گردد که هدف خود را باید در جهت به دست آوردن حداکثر منافع و توانایی ها با توجه به منابع و امکانات موجود قرار دهد. چنین فرآیند برنامه ریزی شده ای نیازمند آگاهی از کلیه عوامل موثر بر بهبود بهره وری و افزایش آن می باشد؛ تا آنگاه نتایج ارزشمند فعالیت های آن بتواند به صورت موثر و مفیدی در اختیار سیاستگزاران، برنامه ریزان و مجریان قرار گیرد. این پژوهش، هدف خود را بر محاسبه و اندازه گیری بهره وری و تعیین عوامل موثر بر آن و تعیین همبستگی آنها بر هم، قرار داده است. محدوده مکانی این پژوهش، حوزه آبی خزر شامل استان های گیلان و مازندران، محدوده موضوعی آن «بهره وری ترویج»، محدوده زمانی مورد بررسی سال های 1382 تا 1384 و زمان انجام آن مهرماه 1382 تا شهریور ماه 1384 بوده است. این تحقیق پس رویدادی و کاربردی است. از نظر تحلیل داده ها، همبستگی و علی - رابطه ای می باشد. وسیله جمع آوری اطلاعات، دو نوع پرسش نامه برای دو جامعه «نبورداران» و «مروجان و کارشناسان مراکز ترویج و خدمات جهاد کشاورزی» بوده است. روش نمونه گیری برای زنبورداران «طبقه ای تصادفی» و برای مراکز خدمات «خوشه ای» بوده و حجم نمونه برای دو جامعه مزبور به ترتیب 315 و 34 نفر می باشد. آمار تحلیلی شامل تحلیل همبستگی، آزمونهای مقایسه ای و اندازه گیری بهره وری با استفاده از رویکرد شاخصی و به شیوه بهره وری جزیی و کلی و مقایسه ضریب تعیین R2 است. فرضیه های این تحقیق، 40 تا است که 34 تا از آنها از نوع همبستگی و بقیه از نوع مقایسه ای هستند. آزمون های مورد استفاده شامل آزمون t، من وایت نی و کروسکال والیس می باشد. ضریب بهره وری ترویج برای مقایسه دو گروه آموزش دیده و آموزش ندیده 3.97 به دست آمد. این ضریب و نتایج تحلیلی مقایسه میانگین ها بیانگر آن است که میان هزینه ها، درآمد و کارایی زنبورداران آموزش دیده و آموزش ندیده تفاوت معنی داری وجود ندارد.

كلید واژه: سنجش بهره وری، ترویج زنبورداری، ترویج زنبورداران


طراحی دستگاه جمع آوری کود دامی

طراحی دستگاه جمع آوری کود دامی

سادین احمد*,آق خانی محمدحسین,عباس پورفرد محمدحسین

* گروه مكانیك، ماشین های كشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

به منظور نظافت گاوداری ها، روش های متعددی با توجه به فاکتورهایی از قبیل هزینه، وسعت گاوداری، كارآیی، تکنولوژی ساخت، کاربری آسان، سرعت کار و غیره استفاده می شود. در این مقاله پس از بررسی و ارزیابی روش های موجود نظافت گاوداری، طراحی یک دستگاه جمع آوری کود دامی، قابل نصب برروی تراكتور، ارایه می گردد. با توجه به تاثیر مشخصات فیزیکی و مکانیکی کود دامی در فرآیند طراحی، برخی از این خواص (مانند چگالی، درصد رطوبت و ضریب اصطکاک کود با سطوح مختلف و مقاومت برشی کود) اندازه گیری شد. این دستگاه برای نصب برروی تراکتور MF285 طراحی شده و ظرفیت جمع آوری 4/14 مترمکعب (کود دامی) در ساعت را دارد. سیستم انتقال توان در این دستگاه، هیدرولیکی بوده و توان مورد نیاز آن که برابر 1/24 کیلووات است، از محور توان دهی تراکتور (PTO) دریافت می شود. این دستگاه با تغییرات اندک، قابلیت نصب برروی سایر تراکتورهای موجود در کشور را دارد. عرض روبش هد دستگاه، دو متر و سرعت پیشروی آن در طراحی یک متر بر ثانیه تعیین شده است. با این دستگاه می توان یک گاوداری با وسعت 500 مترمربع را در کمتر از 40 دقیقه نظافت نمود.

كلید واژه: طراحی، خواص فیزیکی و مکانیکی، گاوداری، کود دامی


تعیین قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی و میزان انرژی قابل متابولیسم جیره های حاوی سطوح مختلف تفاله گوجه فرنگی در جوجه های گوشتی

رضایی پور وحید*,بلداجی فتح اله,دستار بهروز,یعقوب فر اكبر,قیصری عباس علی

* گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

این آزمایش به منظور ارزیابی ارزش غذایی تفاله گوجه فرنگی در جیره جوجه های گوشتی و در قالب یک طرح کاملا تصادفی صورت گرفت، که در آن 5 تیمار و به ازای هر تیمار 6 قفس و در هر قفس نیز 6 قطعه جوجه قرار داشت. تیمارهای مورد نظر شامل یک جیره پایه ذرت- سویا به عنوان جیره پایه (شاهد) و جیره پایه + 5 درصد، جیره پایه + 10 درصد، جیره پایه + 15 درصد و جیره پایه + 20 درصد تفاله گوجه فرنگی خشک شده بودند. برای تعیین قابلیت هضم ماده خشک، پروتئین خام، چربی خام و نیز اندازه گیری میزان انرژی قابل سوخت و ساز از روش جمع آوری نمونه های فضولات و ایلئوم به همراه مارکر اکسید کرم استفاده شد. با افزایش نسبت جایگزینی، میزان خوراک مصرفی روزانه افزایش معنی داری را در هر دو دوره آغازین و رشد نشان داد (p<0.01). مقدار ضریب تبدیل غذایی و افزایش وزن روزانه هم با افزایش سطوح تفاله گوجه فرنگی اختلاف معنی داری را در بین تیمارها نشان دادند (p<0.01). نتایج این تحقیق نشان داد که افزایش سطوح تفاله گوجه فرنگی در جیره ها سبب کاهش معنی داری در قابلیت هضم مواد مغذی و انرژی قابل سوخت و ساز می گردد (p<0.01). اثر سن (دوره آغازین و رشد) و محل نمونه گیری (ایلئوم و فضولات) بر ضرایب قابلیت هضم ماده خشک معنی دار نبود (p<0.01)، ولی قابلیت هضم پروتئین خام، چربی خام و میزان انرژی قابل سوخت و ساز اختلاف معنی داری را در زمان و محل های مختلف نمونه گیری نشان دادند (p<0.01). میزان انرژی قابل سوخت و ساز تفاله گوجه فرنگی در این آزمایش به روش برون یابی رگرسیون محاسبه شد که این مقادیر برای انرژی قابل متابولیسم ظاهری و انرژی قابل متابولیسم ظاهری تصحیح شده برای ازت به ترتیب 1757 و 1741 کیلوکالری در کیلوگرم تعیین شدند. قابلیت هضم پروتئین خام، چربی خام و ماده خشک تفاله گوجه فرنگی نیز با روش اختلاف تعیین شدند که میانگین این مقادیر به ترتیب شامل 10/58، 30/66 و 15/67 درصد می باشند.

كلید واژه: تفاله گوجه فرنگی، قابلیت هضم، انرژی قابل سوخت و ساز، جوجه گوشتی

 


تاثیر عصاره الكلی دو گیاه دارویی سیر و آویشن بر عملکرد و غلظت لیپیدهای خون جوجه های گوشتی

آموزمهر انور*,دستار بهروز

* گروه علوم دامی، دانشگاه علوم كشاورزی و منابع طبیعی گرگان

این آزمایش به منظور بررسی اثر عصاره دو گیاه دارویی سیر و آویشن بر عملكرد، لیپیدهای خون و مقدار هماتوكریت جوجه های گوشتی انجام گرفت. تعداد 800 قطعه جوجه گوشتی یك روزه از سویه تجاری كاب 500 برای مدت 42 روز بر روی بستر پرورش یافتند. یك جیره پایه برای هر یك از دوره های آغازین (0 تا 21 روزگی) و پایانی (22 تا 42 روزگی) تهیه و با مقادیر 3/0 و 6/0 درصد عصاره آویشن و یا عصاره سیر نیز مكمل شدند. بنابراین پنج تیمار آزمایشی وجود داشت كه به هر یك 4 تكرار متشكل از 40 قطعه جوجه گوشتی (به صورت مخلوط جنسی) اختصاص یافت. داده های آزمایش شامل افزایش وزن، مصرف خوراك، ضریب تبدیل غذایی، تری گلیسرید، كلسترول، HDL و مقدار هماتوكریت خون در قالب طرح كاملا تصادفی تجزیه واریانس شدند. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد كه عصاره های مورد استفاده (سیر و آویشن) نتوانستند تاثیر معنی داری بر افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی و مصرف خوراك جوجه های گوشتی داشته باشند. افزودن عصاره های سیر و آویشن به جیره پایه تاثیری بر غلظت لیپیدهای خون و مقدار هماتوكریت جوجه های گوشتی نداشت. در عین حال غلظت HDL در سرم خون مرغ ها نسبت به خروس ها كمتر بود. در شرایط این آزمایش، عصاره های الكلی دو گیاه سیر و آویشن تاثیری بر عملكرد و غلظت لیپیدهای خون جوجه های گوشتی نداشت.

كلید واژه: جوجه گوشتی، گیاه دارویی، سیر، آویشن، عملكرد


بررسی وضعیت تغذیه پروتئین در گاوهای شیرده با استفاده از شاخص نیتروژن اوره ای شیر

باشتنی مسلم*,فرهنگ فر همایون,نعیمی پوریونسی حسین,اصغری محمدرضا

* گروه علوم دامی، دانشگاه بیرجند

به منظور مطالعه وضعیت تغذیه پروتئین در گاوهای شیرده با استفاده از شاخص نیتروژن اوره ای شیر 5 (MUN) گله گاو شیری نژاد هلشتاین انتخاب شدند. از هر گله 5 راس گاو شیرده به صورت تصادفی انتخاب گردید. گاوهای انتخاب شده چند بار زایش و در اوایل شیردهی بودند، به صورتی که به طور متوسط 45±7 روز از شروع شیردهی آنها گذشته بود. نمونه گیری از شیر و خوراک به مدت 6 ماه از تیر تا آذر ماه 1385 از توده شیر و از 5 گاو انتخاب شده انجام گرفت. در طول 6 ماه ضمن نمونه گیری ماهیانه از خوراک گله ها، هرگونه تغییر در جیره یا سایر اعمال مدیریتی ثبت شد. تجزیه آزمایشگاهی نمونه های خوراک و محاسبه ترکیبات مواد مغذی تامین شده از آنها نشان داد که جیره های استفاده شده در گله های مختلف جوابگوی تامین نیاز گاوها در هر گله طبق توصیه های احتیاجات مواد مغذی گاوهای شیری (2001, NRC) بود. نتایج MUN توده شیر در بین گله ها نشان داد که تفاوت معنی داری بین آنها وجود ندارد، ولی وقتی بین ماه های مختلف بررسی شد تفاوت معنی دار بود (p<0.05). سایر ترکیبات شیر (درصد مواد جامد کل، چربی، پروتئین کل، نیتروژن غیرپروتئینی و لاکتوز) مربوط به نمونه های توده شیر بین گله ها و ماه ها معنی دار نبود. نتایج MUN گاوهای انفرادی بین گله ها و ماه ها نشان داد که تفاوت معنی داری (P<0.05) بین آنها وجود دارد. ضریب همبستگی بین غلظت MUN در نمونه های توده شیر و گاوهای انفرادی مثبت، معنی دار و برابر 75/0 بود. مقایسه نتایج MUN توده شیر و گاوهای انفرادی در سطح گله و ماه های مختلف نشان داد که به علت تنوع کمتر بین غلظت MUN توده شیر در سطح گله، از آن بهتر می توان به عنوان شاخص وضعیت تغذیه پروتئین در گاوهای شیرده استفاده کرد.

كلید واژه: نیتروژن اوره ای شیر، گاوهای هلشتاین، تغذیه پروتئین


بررسی عملكرد رشد و تركیب لاشه جوجه های گوشتی سویه تجاری راس در پاسخ به نوع الگوی پروتئینی جیره

دستار بهروز*,شمس شرق محمود,مهاجر مختار

* گروه علوم دامی، دانشگاه علوم كشاورزی و منابع طبیعی گرگان

این آزمایش به منظور بررسی عملكرد تولیدی، تركیب لاشه و كیفیت بستر جوجه های گوشتی سویه تجاری راس 308 هنگام تغذیه جیره های غذایی تهیه شده بر مبنای الگوهای پروتئینی متفاوت، انجام شد. چهار جیره غذایی بر اساس الگوهای پروتئینی 90 ,(1994) NRC درصد مقدار پروتئین توصیه شده NRC (جیره كم پروتئین)، تغذیه مرحله ای و بر اساس راهنمای پرورش راس تهیه و برای مدت 42 روز به صورت آزاد در اختیار پرندگان قرار گرفت. هر چهار جیره غذایی دارای 3000 كیلوكالری انرژی قابل سوخت و ساز بودند و مدت تغذیه آنها برای دوره های مختلف پرورش بر اساس توصیه های مربوطه بود. به استثنای مقدار پروتئین و اسیدهای آمینه، تمام جیره های آزمایشی دارای مقادیر یكسانی از سایر مواد مغذی بودند. به هر یك از چهار تیمار آزمایشی تعداد 5 تكرار متشكل از 40 پرنده اختصاص یافت. نتایج آزمایش نشان داد افزایش وزن پرندگان تغذیه شده بر پایه الگوی پروتئینی 1992) NRC گرم) و راهنمای پرورش (1915 گرم) به طور چشمگیری بالاتر از پرندگان تغذیه شده با جیره كم پروتئین (1785 گرم) و تغذیه مرحله ای (1764 گرم) بود (P<0.05). استفاده از جیره كم پروتئین و تغذیه مرحله ای سبب كاهش چشمگیر خوراك مصرفی، پروتئین مصرفی و انرژی مصرفی در مقایسه با الگوهای پروتئینی (1994) NRC و راهنمای پرورش شد (P<0.05). بیشترین نسبت راندمان پروتئین و انرژی به ترتیب مربوط به پرندگان تغذیه شده با جیره كم پروتئین (78/2) و الگوی پروتئینی (17/17) NRC بود. پرندگان تغذیه شده با الگوهای پروتئینی (1994) NRC و راهنمای پرورش دارای تركیب لاشه مناسب تری بودند در حالی كه تغذیه پرندگان با جیره كم پروتئین سبب كاهش چشمگیر درصد نیتروژن بستر شد (P<0.05).

كلید واژه: پروتئین، احتیاجات، اسید آمینه، جوجه گوشتی

 


بررسی تاثیر سطوح مختلف دانه کامل گندم بر عملکرد تولیدی و فراسنجه های خونی جوجه های گوشتی

فرهادی زهرا,شمس شرق محمود*,دستار بهروز

* گروه علوم دامی، دانشگاه علوم كشاورزی و منابع طبیعی گرگان

آزمایشی به منظور تاثیر سطوح مختلف دانه كامل گندم بر عملكرد تولیدی و متابولیت های خونی جوجه های گوشتی سویه راس 308 به مدت 42 روز انجام گرفت. عملكرد آنها به صورت طرح كاملا تصادفی تجزیه واریانس شد. همچنین داده های مربوط به اجزای لاشه و شاخص های خونی به صورت آزمایش فاكتوریل 2´4 در قالب یك طرح كاملا تصادفی مقایسه شد. پرندگان در هفته اول پرورش با جیره ذرت- سویا و از 7 روزگی تا پایان آزمایش با یكی از چهار جیره آزمایشی تغذیه شدند. جیره ها عبارت بودند از: جیره 1 یا شاهد (21-7 روزگی و 42-21 روزگی به ترتیب 25 و 50 درصد از تركیب جیره را گندم آرد شده تشكیل داده بود)، جیره 2 (28-21، 35- 28 و 42-35 روزگی به ترتیب 5، 10 و 15 درصد از گندم جیره به صورت دانه كامل گندم بود)، جیره 3 (14-7، 21-14، 28-21، 35-28، 42-35 روزگی به ترتیب 5، 10، 15، 20، 25 درصد از گندم جیره به صورت دانه كامل گندم بود) و جیره 4 (14-7، 21-14، 28-21، 35-28 و 42-35 روزگی به ترتیب 10، 15، 20، 25 و 30 درصد از گندم جیره به صورت دانه كامل بود). به هر جیره آزمایشی 5 تكرار متشكل از 18 قطعه جوجه گوشتی اختصاص یافت. نتایج در پایان دوره نشان داد كه افزودن سطوح مختلف دانه كامل گندم به جیره اختلاف معنی داری را بر عملکرد جوجه ها (افزایش وزن، مصرف خوراك و ضریب تبدیل غذایی) نداشت. خوراك مصرفی جوجه ها در گروه شاهد نسبت به جیره 3 در دوره 21-14 روزگی بیشتر بود (P<0.05)، همچنین گروه شاهد افزایش وزن بالاتری در مقایسه با جیره 2 در دوره 14-7 روزگی نشان داد (P<0.05). پارامترهای لاشه (وزن لاشه قابل طبخ، وزن ران، سینه و چربی محوطه بطنی) تحت تاثیر جیره های آزمایشی قرار نگرفت. مقدار دانه كامل گندم تاثیر معنی داری بر غلظت گلوكز و كلسترول خون داشت (P<0.05)، به طوری که مقدار گلوکز خون در گروهی که با جیره 4 تغذیه شده بودند کاهش معنی داری نسبت به جیره 1 نشان داد و مقدار کلسترول خون در گروهی که از جیره 3 تغذیه کرده بودند، کاهش معنی داری را نسبت به گروهی که با جیره 4 تغذیه شده بودند نشان دادند (P<0.05).

كلید واژه: جوجه های گوشتی، دانه كامل گندم، پلی ساكاریدهای غیرنشاسته ای، عملكرد

 

 


اثرات تغذیه ای کولین بر عملکرد تولیدی و برخی فراسنجه های خونی گاوهای هلشتاین شیرده

توغدری عبدالحكیم*,قورچی تقی,ناصریان عباس علی,جعفری آهنگری یوسف,حسنی سعید

* گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

در این پژوهش اثرات تغذیه ای کولین محافظت  نشده و محافظت شده شکمبه ای بر تولید شیر، ترکیب شیر و برخی فراسنجه های خونی گاوهای هلشتاین در یک طرح چرخشی متوازن با هشت راس گاو شیرده، چهار تیمار و چهار دوره 21 روزه مورد آزمایش قرار گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل: 1- جیره پایه یا شاهد (بدون کولین)، 2- جیره پایه +50 گرم در روز کولین محافظت نشده، 3- جیره پایه + 25 گرم در روز کولین محافظت  شده شکمبه ای و 4- جیره پایه +50 گرم در روز کولین محافظت شده شکمبه ای بودند. گاوها به صورت انفرادی و در حد اشتها دو بار در روز تغذیه شدند. نمونه گیری از شیر و خون به ترتیب در دو و یک روز آخر هر دوره انجام شد. کولین محافظت شده شکمبه ای (50 گرم در روز) سبب افزایش ماده خشک مصرفی و تولید شیر شد. تولید شیر تصحیح شده و چربی شیر در تیمار 50 گرم در روز کولین محافظت شده به طور معنی داری نسبت به تیمارهای شاهد و کولین محافظت نشده بالاتر بود. غلظت پروتئین، لاکتوز و مواد جامد بدون چربی شیر تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت و درصد چربی شیر در هر دو گروه مصرف کننده کولین محافظت شده، افزایش معنی داری نسبت به تیمار با کولین محافظت نشده نشان داد. اختلاف معنی داری بین تیمارها در مورد غلظت گلوکز، کلسترول، تری گلیسرید و ازت اوره ای خون مشاهده نشد. هر چند برخی اثرات مثبت در استفاده از کولین در این آزمایش مشاهده شد، اما برای توصیه های کاربردی نیاز به تحقیقات بیشتر است.

كلید واژه: کولین محافظت شده شکمبه ای، تولید و ترکیب شیر، گاو شیرده، فراسنجه های خونی


  • کل صفحات:3  
  • 1
  • 2
  • 3
  •   


آخرین پست ها


آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :