تبلیغات
بزرگترین بانک مقالات علوم دامی - مطالب خرداد 1387

منابع آلودگی شیر

منابع آلودگی شیر


میكروارگانیسم ها بویژه باكتریها ممكن است از طریق حیوان یا انسان در هرنقطه از زنجیرتولید ، ‌حمل ونقل و فرآوری تا مصرف سبب آلودگی شیر شوند. باكتریها و عوامل آلودگی به دو دسته گنده رو (Saprophyte ) وبیماریزا (Pathogen ) تقسیم میشوند.
باكتریها گنده رو میكروبهائی هستند كه وجود آنها در شیر برای مصرف كننده ممكن است عامل بیماری محسوب نشود بلكه در اثر تغذیه از شیرو تكثیر سبب تغییر تركیبات شیمیائی شیر میشوند بطور كلی باكتریها به دو دسته اسید دوست وقلیا دوست تقسیم میشوند كه هركدام در شرایط PH مناسب فعالیت می كنند در شرایط عادی شیر دارای PH خنثی 75/6 تا 7 است باكتریهای پاتوژن یا بیماریزا و بطور كلی عوامل بیماریزا میكروارگانیسم هائی هستند كه وجود تعداد مشخصی از آنها در شیر سبب بیماری دام یا انسان مصرف كننده شیر میشود. این عوامل علاوه بر ایجاد بیماری دراثر رشد وتكثیر نیز تخریب تركیبات شیر را باعث میشوند. شیر برای رشد بعضی میكروبها بخصوص باكتریهای بیماریزا (Pathogen ) تابع درجه حرارت وتعداد میكرب های رقیب (گندة رو) و PH است . بعضی باكتریهای بیماریزا مانند باسیل سل وبروسلا در شیر به راحتی و آزادانه تكثیر نمی یابند . ویروسها به هیچ وجه در شیر كشت نمیشوند. بنابراین قدرت بیماریزائی آنها با میزان آلودگی اولیه شیر رقت شیر و اختلاط بعدی و عملیات فرآوری شیر ومدت زمان نگهداری نامصرف و عوامل دیگر بستگی دارد . دردرجه حرارت كمتر از 10درجه سانتیگراد فعالیت اكثر باكتریهای بیماریزا متوقف میشود از این جهت شیر را تا رسیدن به مرحله فرآوری (پاستوریزاسیون ، استریلیزاسیون و تبدیل به پنیر ……. ) ‌بایستی تا حداقل 2 درجه سانتیگراد و حداكثر 8 درجه سانتیگراد سردكرد. درجه حرارت های مناسب 35-20 درجه سانتیگراد سبب ازدیاد میكروب های ساپروفیت (گنده رو)‌میشود و رشد میكروب های بیماریزا را تحت شعاع قرار میدهد ومانع رشد و نموآنها میشود ولی میكروب های بیماریزا و خطرناك بهرحال زنده باقی می مانند مگر اینكه به وسیله حرارت ( پاستوریزاسیون و یا استریلیزاسیون …..) از بین بروند.
وقتی شیر در شرایط غیر بهداشتی تولید شود وسرد نشود باكتریهای مولد اسید لاكتیك (Lactobacill) لاكتوز یا قند شیر را تجزیه و شیررا بسرعت اسیدی و ترش می كنند . اسید لاكتیك برای باكتریهای بیماریزا زیان آور است و مانع تكثیر آنها میشود. بعضی استرپتوكوك های مولد اسید لاكتیك مواد آنتی بیوتیكی از خود ترشح می كنند . استرپتوكوكوس لاكتیس در مرحله اولیه اسیدی شدن شیر طبیعی فعالیت میكند و ماده ای بنام نیزین (nisine) ‌از خود ترشح می كند این ماده تكثیر با كتریهائی بیماریزا را تاحدودی متوقف می كند . با این وجود نمی توان از این خاصیت درتهیه و تولید شیرسالم استفاده كرد چرا كه وقتی شیردر شرایط بهداشتی تولید میشود ممكن است عاری ازاین میكروارگانیسم ها باشد در این صورت برای میكروب های بیماریزائی مثل سالمونلاها واستافیلوكوك ها محیط مناسب می شود و به تعداد زیادی تكثیر می یابند.
 


پروبیوتیكها و كاربرد آنها در تغذیه دام و طیور

نام كتاب : پروبیوتیكها و كاربرد آنها در تغذیه دام و طیور

ترجمه ای ازكتاب اصلی با عنوان : Probiotics: the scientific basis

نام نویسنده : روی فولر Roy Fuller

مترجمین : دكتر نادر افشار مازندران و دكتر ابوالفضل رجب

زیرنظر : دكتر سیدمحمد مهدی كیائی - استاد دانشگاه تهران

موضوع كتاب : تاریخچه و تكامل پروبیوتیكها ، تغذیه دامها، مكملها و مواد غذائی ، باكتریها و دامها، اندامهای گوارشی ، كاربرد پروبیوتیكها در تغذیه دام و مشكلات و دیدگاهها

ناشر : انتشارات نوربخش ISBN:964-6625-49-5

شماره در كتابخانه ملی ایران :  24169- 80م


شبدر

شبدر
(Persian clover (Trifolium resupinatum

      شبدر نبات یکساله مناطق آسیای مرکزی بوده که در اکثر مناطق به قسم علوفه زمستانی بذر گردیده ولیکن در مناطق مرتفع قسمت های غربی همالیا ( مناطق سردسیر) به قسم علوفه تابستانی بذر می گردد. از نوده های جوان این نبات به قسم پالک غرض سبزی در افغانستان و پاکستان استفاده بعمل میآید. برخی از انواع وحشی این نبات به شکل گیاه هرزه در چراگاه نیز معمول بوده شبدر جای خود را به برسیم گذاشته خاصتا از اوایل قرن بیستم که کشت برسیم بیشتر مروج گردیده است.

توافق :
     این نبات در شرایط چراگاه و آب های ایستاده به مقایسه برسیم بیشتر توافق داشته و در مقابل یخبندی نیز تا حدودی مقاومت دارد اما مقدار تولید آن در درجه حرارت پایین تنزیل می یابد.

خاک :
     شبدر در خاک هایکه pH آن (6 الی 7 ) باشد توافق داشته و نیز در تحت شرایط خاک های مرطوب نیز تا یک اندازه مقاومت دارد.

طروق کشت :
     کشت شبدر عینا به طریقه کشت برسیم است لاکن مقدار تخم ریز آن نسبتا کمتر بوده که مقدار (3 الی 4 ) کیلوگرام تخم در یک جریب زمین کافی به نظر میرسد. تخم شبدر نسبت به برسیم خیلی ها کوچکتر بوده ، از این رو اکثرا تخم های مروجه محلی با تخم گیاه هرزه مخلوط گردیده و جدا کردن آن خیلی مشکل بوده از این رو اکثرا تخم های شبدر محلی دارای کیفیت پایین می باشد.

استعمال کود :
     در صورت استعمال کود DAP مقدار (50 ) کیلوگرام کود در فی جریب زمین قبل از بذر با خاک علاوه گردیده و بعد از هموار کاری دقیق تخم آماده بذر گردد.

ساختن بیده :
     شبدر به مقایسه برسیم بیده خوب تولید کرده ساختن بیده آن مشکل نبوده لیکن در وقت ساختن بیده دقت بیشتر صورت گیرد تا از ضیاع برگ جلوگیری گردد. در اکثر مناطق بیده شبدر به شکل بسته ها ترتیب شده و در یک جای مناسب برای خشک شدن انتقال میابد.


جو

جـــــــــــــــــــــــــــــــــو


Barley    Hordeum vulgare


طریقه کشت :
   جو معمولاً به طریقه پاشکی کشت گردیده و نیز به شکل قطار به صورت خطی که فاصله بین هر قطار (15 ) الی (30 ) سانتی متر باشد معمولاً در تجارب بذر می گردد.

وقت کشت جو علوفه ای:
    وقت مناسب کشت تیرماهی به مقصد تولید علوفه از نیمه ماه سنبله الی ختم میزان میباشد.

مقدار تخمریز و عمق کشت:
    به مقصد تولید علوفه باید (25 ) کیلوگرام تخمریز در فی جریب استعمال گردد. عمق تخم در مناطق مرطوب (3 الی 4 ) سانتی متر و در مناطق نیمه خشکه یک اندازه عمیق تر باشد.

استعمال کود:
    استعمال کود به منظور تولید علوفه مقدار (25 ) کیلوگرام کود DAP و کود یوریا به مقدار (60 ) کیلوگرام در فی جریب زمین استعمال گردد. کود دای امونیم فاسفت در وقت بذر و کود یوریا در سه مرحله یکی در وقت بذر و متباقی بعد از دفعات درو استعمال گردد.

آبیاری :
    تعداد آبیاری یظر به شرایط خاک و ضرورت استفاده نبات تعین می گردد. برای بدست آوردن حاصل علوفه حد اقل (3 ) الی (4 ) آبیاری ضروری است. اولین آبیاری بعد از گذشت سه هفته ومتباقی در وقتیکه ضرورت باشد تطبیق گردد.

استفاده از جو:
    علوفه سبز این نبات از لحاظ طعم خوش مزه بوده برگهای آن شاداب و مغذی است. اگر این نبات به طور مخلوط به همراه علوفه جات دیگر مانند برسیم ، رشقه ، شبدر ، نخود و ماش به حیوانات خورانده شود ، خوراکه خیلی مناسب برای حیوانات خواهد بود.
    اولین درو نبات به مقصد بدست آوردن علوفه بعد از گذشت (60 ) الی (70 ) روز بعد از کشت در هنگام قلت علوفه گرفته می شود. لاکن به تولید بیشتر بعد از گذشت (90 ) الی (100 ) روز اولین درو گرفته می شود.
    علوفه جو اکثراً به قسم تازه مصرف رسیده مقدار اضافی آن به قسم سایلج و یا بیده ذخیره گردیده در وقت قلت علوفه تازه استفاده میگردد. جو خوراکه تمامی حیوانات بوده و کاه جو از لحاظ ترکیب مواد غذای قابل هضم و مواد پروتینی بعد از یولاف درجه بندی شده از دانه جو مخصوصاً برای تغذیه اسپ ها غذای خیلی مفید است. و برای تغذیه گاو های شیری در خوراکه مرغ ها و نسل های جوان حیوانات مختلفه واقع می شود.
    از لحاظ داشتن اهمیت انواع اصلاح شده آن تحقیق گردیده و با استفاده ارزشهای تخنیکی مقدار بیشتر تولید بدست میآید.

مقدار و تولید علوفه:
   مقدار تولید علوفه سبز (9 ) الی (13 ) تن در فی جریب.
   مقدار ماده خشک (2 ) الی (3 ) تن در فی جریب.

کیفیت علوفه:
    از لحاظ کیفیت علوفه ایکه مقدار پروتین نباتی بیشتر و رشته های فایبر آن کمتر باشد دارای کیفیت بهتر می باشد. از لحاظ کیفیت در (50 ) فیصد مرحله گل اندازی پروتین خام (7.7 ) فیصد و در مرحله تشکیل غلاف اندازه پروتین خام (9.85 ) فیصد می باشد.


 

اقدامات امنیت زیستی ضروری جهت كاهش انتشار عوامل بیماریزایی تنفسی

با توجه به شروع فصل پاییز و تغییرات آب و هوایی با عنایت به اینكه مدیریت بهداشتی واحدها نقش عمده ای در جلوگیری از شیوع بیماری دارند لذا توجه مرغداران محترم را به رعایت نكات زیر جلب می نماییم.
1- پرورش دهندگان مرغ گوشتی و تخمگذار لازم است قبل از جوجه ریزی بمنظور اطلاع از وضعیت بیماریهای رایج در منطقه و همچنین وضعیت بهداشتی آماده سازی سالنهای پرورش نسبت به اخذ مجوز برای هر دوره پرورش از اداره دامپزشكی محل اقدام نمایند.
2- از جوجه ریزی در مناطق متراكم و نیز كانونهای بیماری تا اطلاع ثانوی خودداری بعمل آید و در هر صورت با اداره دامپزشكی شهرستان هماهنگی لازم بعمل آید.
3- مرغداران محترم پس از بروز تلفات غیر عادی بلافاصله موضوع را به اداره دامپزشكی شهرستان خود اطلاع دهند.
4- تحویل كارت بهداشتی تكمیل شده به اداره دامپزشكی شهرستان جهت اخذ گواهی جوجه ریزی ضروری است.
5- مرغداران محترم نسبت به واكسیناسیون گله بر علیه بیماریهای مسری برابر ضوابط سازمان اقدام نمایند.
6- نظافت و شستشوی داخل و خارج سالنها بطوریكه هیچگونه بقایای فضولات و پر در سالنها و محوطه مرغداری باقی نماند.
7- حوضچه های ضدعفونی در محل ورود به مرغداریها و سالنها احداث و بطور جدی مورد استفاده قرار گیرد.
8- از ورود افراد غیر مسئول به داخل فارم و سالنهای پرورشی در حین پرورش طیور جلوگیری شود. حتی المقدور كارگران مرغداران در دوره پرورش در داخل واحد اسكان داده شوند.
9- از رفت و آمد به سایر مرغداریها و كشتارگاههای طیور و محلهای مشابه جداً خودداری گردد.
10- از منابع مطمئن واكسن، دارو، دان، مكمل و جوجه یك روزه تهیه گردد.
11- قبل از ورود جوجه یكروزه به سالن لازم است كلیه سالنها توسط گاز فرمالدئید ضدعفونی گردند. در خصوص شیوه های ضدعفونی از ادارات دامپزشكی شهرستان كسب اطلاع گردد.
12- در حین دوره پرورش لاشه مرغهای تلف شده در داخل مرغداری در چاه تلفات دفن گردد و یا در كوره لاشه سوزانده شود.
13- مرغ كشتاری پایان دوره به نزدیك ترین كشتارگاه داخل استان تحویل شود و از فروش به مراكز عرضه مرغ زنده جداً خودداری شود. دپو و جابجایی كود سالنهای مرغداری با توجه به دستورالعملهای صادره از سوی سازمان دامپزشكی صورت پذیرد.
14- از نگهداری پرندگان زینتی و مرغ و بوقلمون در محوطه خودداری گردد.
15- در صورتیكه از اكیپهای واكسیناسیون بخش خصوصی استفاده می كنید حتماً لباس و سرنگ و كفش مجزا در داخل مرغداری جهت كلی افراد اكیپ تهیه نمایید.

 منبع  :دفتر مبارزه با بیماریهای طیور ، زنبور عسل و كرم ابریشم سازمان دامپزشكی كشور





آخرین پست ها


آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :