مقایسه روش های مولكولی RAPD-PCR و DGGE-PCR در شناسایی لاكتوباسیلوس های جداسازی شده در طی رسیدن پنیر لیقوان

كفیلی تیوا*,رضوی سیدهادی,امام جمعه زهرا,صالحی جوزانی غلام رضا,نقوی محمدرضا

* پردیس كشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران

در این تحقیق با استفاده از دو روش مولكولی مستقل از كشت دی كد-پی سی آر (DGGE-PCR) و وابسته به كشت رپید-پی سی آر(RAPD-PCR) ، تغییرات جمعیتی لاكتوباسیلوس های پنیر سنتی لیقوان بررسی شد. هر دو این تكنیك ها، توانایی بالایی در شناسایی و ردیابی این گروه از باكتری های اسیدلاكتیك نشان دادند. با این حال، تفاوت هایی نیز در نحوه شناسایی لاكتوباسیلوس های جداسازی شده در مراحل مختلف رسیدن دیده شد. در روش وابسته به كشت رپید لاكتوباسیلوس پلانتاروم، لاكتوباسیلوس پاراپلانتاروم و لاكتوباسیلوس برویس در محصول رسیده به عنوان جمعیت غالب شناسایی شدند. اما در روش مستقل از كشت دی كد حضور دو سویه لاكتوباسیلوس كرواتوس و ساكیی نیز دیده شد كه در روش وابسته به كشت قابل شناسایی نبودند. از مزیت های روش رپید فراهم كردن داده هایی كمی برای جمعیت باكتریایی مختلف بود در حالی كه روش دی كد، تنها قادر به فراهم آوردن داده هایی نیمه كمی بود. با توجه به محاسن و محدودیت های هر دو روش می توان گفت كه هر دو این روش ها به تنهایی كامل نبوده و در صورت كاربرد تلفیقی، داده های قابل اطمینان تری ارایه خواهد شد.

كلید واژه: جمعیت باكتریایی، روش مستقل از كشت، روش وابسته به كشت، پنیر سنتی