تعیین قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی و میزان انرژی قابل متابولیسم جیره های حاوی سطوح مختلف تفاله گوجه فرنگی در جوجه های گوشتی

رضایی پور وحید*,بلداجی فتح اله,دستار بهروز,یعقوب فر اكبر,قیصری عباس علی

* گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

این آزمایش به منظور ارزیابی ارزش غذایی تفاله گوجه فرنگی در جیره جوجه های گوشتی و در قالب یک طرح کاملا تصادفی صورت گرفت، که در آن 5 تیمار و به ازای هر تیمار 6 قفس و در هر قفس نیز 6 قطعه جوجه قرار داشت. تیمارهای مورد نظر شامل یک جیره پایه ذرت- سویا به عنوان جیره پایه (شاهد) و جیره پایه + 5 درصد، جیره پایه + 10 درصد، جیره پایه + 15 درصد و جیره پایه + 20 درصد تفاله گوجه فرنگی خشک شده بودند. برای تعیین قابلیت هضم ماده خشک، پروتئین خام، چربی خام و نیز اندازه گیری میزان انرژی قابل سوخت و ساز از روش جمع آوری نمونه های فضولات و ایلئوم به همراه مارکر اکسید کرم استفاده شد. با افزایش نسبت جایگزینی، میزان خوراک مصرفی روزانه افزایش معنی داری را در هر دو دوره آغازین و رشد نشان داد (p<0.01). مقدار ضریب تبدیل غذایی و افزایش وزن روزانه هم با افزایش سطوح تفاله گوجه فرنگی اختلاف معنی داری را در بین تیمارها نشان دادند (p<0.01). نتایج این تحقیق نشان داد که افزایش سطوح تفاله گوجه فرنگی در جیره ها سبب کاهش معنی داری در قابلیت هضم مواد مغذی و انرژی قابل سوخت و ساز می گردد (p<0.01). اثر سن (دوره آغازین و رشد) و محل نمونه گیری (ایلئوم و فضولات) بر ضرایب قابلیت هضم ماده خشک معنی دار نبود (p<0.01)، ولی قابلیت هضم پروتئین خام، چربی خام و میزان انرژی قابل سوخت و ساز اختلاف معنی داری را در زمان و محل های مختلف نمونه گیری نشان دادند (p<0.01). میزان انرژی قابل سوخت و ساز تفاله گوجه فرنگی در این آزمایش به روش برون یابی رگرسیون محاسبه شد که این مقادیر برای انرژی قابل متابولیسم ظاهری و انرژی قابل متابولیسم ظاهری تصحیح شده برای ازت به ترتیب 1757 و 1741 کیلوکالری در کیلوگرم تعیین شدند. قابلیت هضم پروتئین خام، چربی خام و ماده خشک تفاله گوجه فرنگی نیز با روش اختلاف تعیین شدند که میانگین این مقادیر به ترتیب شامل 10/58، 30/66 و 15/67 درصد می باشند.

كلید واژه: تفاله گوجه فرنگی، قابلیت هضم، انرژی قابل سوخت و ساز، جوجه گوشتی