بررسی عملكرد رشد و تركیب لاشه جوجه های گوشتی سویه تجاری راس در پاسخ به نوع الگوی پروتئینی جیره

دستار بهروز*,شمس شرق محمود,مهاجر مختار

* گروه علوم دامی، دانشگاه علوم كشاورزی و منابع طبیعی گرگان

این آزمایش به منظور بررسی عملكرد تولیدی، تركیب لاشه و كیفیت بستر جوجه های گوشتی سویه تجاری راس 308 هنگام تغذیه جیره های غذایی تهیه شده بر مبنای الگوهای پروتئینی متفاوت، انجام شد. چهار جیره غذایی بر اساس الگوهای پروتئینی 90 ,(1994) NRC درصد مقدار پروتئین توصیه شده NRC (جیره كم پروتئین)، تغذیه مرحله ای و بر اساس راهنمای پرورش راس تهیه و برای مدت 42 روز به صورت آزاد در اختیار پرندگان قرار گرفت. هر چهار جیره غذایی دارای 3000 كیلوكالری انرژی قابل سوخت و ساز بودند و مدت تغذیه آنها برای دوره های مختلف پرورش بر اساس توصیه های مربوطه بود. به استثنای مقدار پروتئین و اسیدهای آمینه، تمام جیره های آزمایشی دارای مقادیر یكسانی از سایر مواد مغذی بودند. به هر یك از چهار تیمار آزمایشی تعداد 5 تكرار متشكل از 40 پرنده اختصاص یافت. نتایج آزمایش نشان داد افزایش وزن پرندگان تغذیه شده بر پایه الگوی پروتئینی 1992) NRC گرم) و راهنمای پرورش (1915 گرم) به طور چشمگیری بالاتر از پرندگان تغذیه شده با جیره كم پروتئین (1785 گرم) و تغذیه مرحله ای (1764 گرم) بود (P<0.05). استفاده از جیره كم پروتئین و تغذیه مرحله ای سبب كاهش چشمگیر خوراك مصرفی، پروتئین مصرفی و انرژی مصرفی در مقایسه با الگوهای پروتئینی (1994) NRC و راهنمای پرورش شد (P<0.05). بیشترین نسبت راندمان پروتئین و انرژی به ترتیب مربوط به پرندگان تغذیه شده با جیره كم پروتئین (78/2) و الگوی پروتئینی (17/17) NRC بود. پرندگان تغذیه شده با الگوهای پروتئینی (1994) NRC و راهنمای پرورش دارای تركیب لاشه مناسب تری بودند در حالی كه تغذیه پرندگان با جیره كم پروتئین سبب كاهش چشمگیر درصد نیتروژن بستر شد (P<0.05).

كلید واژه: پروتئین، احتیاجات، اسید آمینه، جوجه گوشتی