تاثیر مایه کشت میکروبی و پاستوریزاسیون روی بازده، ویژگیهای حسی و فیزیکی- شیمیایی پنیر گوسفندی لیقوان

 

منافی دیزج یكان مهناز,حصاری جواد*,خسروشاهی اصل اصغر

 

* گروه علوم و صنایع غذایی، دانشكده كشاورزی، دانشگاه تبریز

 

یکی از پنیرهای سنتی که از دیرباز در ایران تهیه می شود پنیر لیقوان است. این نوع پنیر از شیر خام و بدون افزودن مایه کشت آغازگر به طور سنتی تهیه می گردد. بروز بیماریهای مشترک بین انسان و دام باعث شده است که محققان اعمال فرآیند پاستوریزاسیون را برای شیر پنیرسازی توصیه کنند لذا هدف از این تحقیق بررسی اثرات فرآیند پاستوریزاسیون و افزودن مایه کشت میکروبی روی شیر مورد استفاده در تهیه پنیر گوسفند و ارایه راهکار مناسبی جهت سالم سازی و بهبود کیفیت محصول نهایی بود. برای این منظور، چهار نوع شیر گوسفند برای تهیه پنیر مورد استفاده قرار گرفتند: شیر خام بدون افزودن مایه کشت آغازگر، شیر خام با افزودن مایه کشت آغازگر، شیر پاستوریزه بدون افزودن مایه کشت آغازگر و شیر پاستوریزه با افزودن مایه کشت آغازگر. پنیرهای تهیه شده از نظر بازده، خواص حسی و فیزیکی- شیمیایی در چهار مقطع زمانی (دو هفته، چهار هفته، شش هفته و هشت هفته) طی دوره رسیدن مورد ارزیابی قرار گرفتند. بر اساس نتایج حاصل، اعمال فرآیند پاستوریزاسیون باعث افزایش بازده، درصد چربی، درصد ازت غیر پروتئینی و افت ویژگیهای حسی این پنیرها شد. همچنین افزودن مایه کشت به شیر پنیرسازی باعث بهبود خواص حسی، افزایش بازده، درصد چربی و درصد ازت غیر پروتئینی پنیرهای تولیدی گردید، ولی اثر عوامل فوق روی ماده خشک و فاکتور رسیدن (ازت غیر کازئینی) معنی دار نبود.

 

كلید واژه: آغازگر، پاستوریزاسیون، پنیر لیقوان

 

دانلود متن کامل مقاله