بهینه سازی سیستم گرمایش در سالن های مرغداری

نصب و كاربرد این وسایل تابع نكات ایمنی و حفاظتی خاص است. یك منبع حرارتی مناسب و مطمئن باید قادر به تولید گرمای یكنواخت و منطبق بر شرایط سالن باشد، به سادگی قابل راه اندازی باشد، نیاز به مراقبت نداشته باشد، هزینه های آن زیاد نباشد و برای كارگران و طیور خطرناك نباشد. از مادر های مصنوعی نفتی، گازی، برقی، لامپ های مادون قرمز، انواع بخاری ها، سیستم های مولد هوای گرم(هیتر) و دستگاه های حرارت مركزی(شوفا‍ژ) كه سوخت آنها ممكن است گازوئیل، نفت، گاز و برق باشد، جهت تأمین حرارت سالن استفاده می شود.
بر حسب نوع و شرایط پرروش از مولدهای حرارتی برای گرم كردن سالن استفاده می شود. در پرورش بر روی بستر می توان از مادرهای مصنوعی و سایر روش های گرم كردن استفاده كرد. در حالی كه در پرورش در داخل قفس بیشتر از روش های گرم كردن مركزی استفاده می شود، لازم است شرایط و نحوه گرم كردن سالن طوری تنظیم شود كه دمای سالن در طبقه های مختلف قفس یكسان باشد. معمولاً در سیستم های گرمایی برای تنظیم درجه حرارت از ترموستات استفاده می شود. ظرفیت گرمایی دستگاه های گرم كننده را با واحدهای Kcal و BTU تعیین می كنند.
هم اكنون از دستگاه های حرارتی كه به صورت مستقل و مجزا از یكدیگر هستند(بخاری) به علت مشكلات استفاده و هزینه های فراوان كمتر استفاده می شود و در عوض به دلیل سهولت و كارایی مناسب، بیشتر از سیستم های گرم كننده مركزی و یا هیتر هایی كه هوای گرم را به داخل سالن می دمند، استفاده می شود. در زمستان كه هوای كمتری برای تهویه، مورد نیاز طیور است، برای كارایی بهتر منابع حرارتی لازم است دورترین هواكش ها به منبع حرارتی روشن شوند تا جریان هوای گرم بطور یكنواخت در سالن پخش شود.
روش های گرمایشی
روش گرمایش در مرغداری ها در حال حاضر بدلیل استفاده از روش جابجایی هوا (Convection) تؤام با اتلاف بسیار زیاد انر‍ژی است. تعداد دفعات تهویه در مرغداری از سایر فضاهای صنعتی بسیار بالاتر است لذا انرژی جذب شده به هوا در هیترهای مورد استفاده قبل از تبادل حرارتی با محیط سالن،از طریق اگزوزفن های خروج هوا، به خارج از سالن هدایت می شود و این یعنی اتلاف پول و سوختی كه با دشواری تهیه شده است، خیسی و رطوبت بیش از حد كف و عدم یكنواختی گرما در سطح كل سالن از مشكلات دیگر سیستم های متداول غیرتابشی است.
در سیستم گرمایش از طریق جابجایی هوای گرم، حرارت بیشتر در زیر سقف متمركز می گردد و سطوح نزدیكتر به كف و محل استقرار پرندگان از دمای مناسب برخوردار نخواهد بود و اتلاف انرژی از طریق سقف بسیار زیاد است. ولی در سیستم تابشی از طریق امواج مادون قرمز منقل می شود، لذا امكان جهت دادن به مسیر گرمایش وجود داشته و حرارت بیشتر در فضای نزدیك به كف و سایر مكان های مورد نیاز متمركز می گردد
بیش از 20 سال تجربیات كشورهای اروپایی نشان داده است كه راه حل این معضل استفاده از دستگاه های گرمایش تابشی است، این دستگاه ها در زیر سقف سالن های مرغداری نصب می شود و گرما را از طریق تابش امواج مادون قرمز(Infrared)‌ به طرف كف سالن و بدن جوجه ها هدایت می كند، تبادل حرارت عمدتاً از طریق تابش یا Radiation صورت می گیرد و اتلاف انرژی از طریق هوا بسیار جزیی می باشد.
در این روش، كف سالن گرم و رطوبت آن تقلیل یافته و انتقال آلودگی به جوجه ها كاهش می یابد ضمن اینكه پراكندگی گرد و غبار در داخل سالن نیز به حداقل می رسد. برای جلوگیری از كاهش اكسیژن در داخل سالن، دستگاه، هوای مورد نیاز مشعل را توسط لوله ای از خارج سالن دریافت می كند و لذا در غلظت اكسیژن داخل سالن تغییری ایجاد نمی شود، علیر غم سوخت نسبتاً كامل این دستگاه ها، گازهای حاصل از احتراق به خارج از سالن هدایت می گردد.
مزایای دستگاه های گرم كننده تابشی در مرغداری ها
· تأمین گرمایش مطلوب و راحت در تمام سطح سالن
· مصرف كم سوخت (كمتر از 50% نسبت به سایر دستگاه ها )
· مصرف جزیی برق ( هر دستگاه 1/0 كیلو وات در ساعت)
· تقلیل انتقال آلودگی و عدم چرخاندن غیر ضروری هوا
· توزیع یكنواخت تر و امكان كنترل درجه حرارت
· جلوگیری از ازدحام پرنده ها و كاهش امراض و تلفات
· گرم و خشكی كف سالن
· بالا بودن سوخت و ساز جوجه ها
· امكان شستشو و ضد عفونی دستگاه در هر دوره
· امكان تأمین دمای 32 درجه سانتیگراد در روزهای اول جوجه ریزی
· گرمایش سالن های پرورش بوقلمون و شترمرغ نیز با دستگاه های گرمایشی تابشی یه نحوه مطلوب تأمین می گردد

http://www.teyor.blogfa.com/